imtinâ


imtinâ
(A.)
[ عﺎﻨﺘﻡا ]
kaçınma.
♦ imtinâ etmek kaçınmak, geri durmak.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • imtina — <ər.>: imtina etmək – boyun qaçırmaq, çəkinmək, istəməmək, rədd etmək. Yeməkdən imtina etmək. Qonaqlıqdan imtina etmək. – Rzaqulu xan səfarət ümurunda təcrübəm yox deyə, səfarətdən büsbütün imtina edirdi. M. S. O.. Mehriban açıqdanaçığa… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • imtina — is., esk., Ar. imtināˀ Kaçınma, sakınma, çekinme Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller imtina etmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • imtina’ — ə. 1) çəkinmə, istəməmə; 2) boyun qaçırma …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • İMTİNA' — Feragat edip geri durma. * Muvafakat etmeme. Çekinme. İstememe. Yapmama. * İmkânsızlık, mümkün olmayı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • imtina — kaçınma; çekinme …   Hukuk Sözlüğü

  • imtina etmek — bir şeyi yapmaktan kaçınmak, çekinmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • İMTİNA-İ HAKİKİ — Bir şeyin mümkün olmamasının aklen zaruri olması. (Meselâ: Bir kimse kendinden yaş bakımından büyük olan başka bir kimse hakkında: Bu benim oğlumdur diye iddia etse, dâvâsı dinlenmez. Çünkü, kendinden yaşça büyük bir adamın, kendisinin neslen… …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İMTİNA-İ ÂDİ — Bir şeyin olması âdeta mümkün olmamak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • mümtənə’ — ə. imtina edilən, rədd edilən …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • irzir — imtina, muvafakiyetsizlik, becerilmemek, hakkından gelinmemiş …   Çağatay Osmanlı Sözlük